4 XII 2009 - 7 I 2010 - BTL - Białostocki Teatr Lalek

4 XII 2009 - 7 I 2010

Wystawa prac Modhira Ahmeda w Galerii BTL

4 grudnia 2009 o godz. 18.09 zapraszamy do Galerii BTL na wernisaż wystawy prac Modhira Ahmeda
GRAFIKA 2D.

Modhir Ahmed jest urodzonym w Bagdadzie „graficznym Polakiem” (jak sam siebie potrafi czasem określić) krzewiącym kulturę graficzną w Szwecji. Ten ciągle poszukujący artysta eksperymentator doskonale znający tajniki wielu klasycznych technik graficznych, zaprezentuje swe ostatnie minimalistyczne obrazy na papierze.

Wystawa w Galerii BTL jest częścią III edycji projektu "Graficzny Białystok 2009" - przedsięwzięcia artystycznego prezentującego współczesne osiągnięcia polskiej i światowej grafiki.

fot. Bogumił Gudalewski

Kiedy Modhir Ahmed jest w pogodnym nastroju, jego sztuka swobodnie podąża w ślad za nim, co pozwala mu wówczas tworzyć prace o niezwykłej sile. Wolność, by się bawić (freedom to play), jest dla artysty tym rodzajem łudzenia się, które stanowi czynnik niezbędny dla rozwoju twórczego.

Prace Modhira Ahmeda od dawna zwykła cechować rozmyślnie niezdarna technika charakterystyczna dla ręki dziecka: nagromadzenie abstrakcyjnych lub bliskich abstrakcji obrazów wykonanych przy pomocy mieszanych środków wyrazu (mixed media), łączące modernistyczną strukturę z dwuwymiarowymi elementami oraz wprowadzające pewien automatyzm graniczący z minimalizmem. Artyście udało się osiągnąć delikatną równowagę między rozpoznawalnością a jej brakiem, między przedstawieniem figuratywnym a abstrakcyjnym. Choć taki język wizualny wiąże się z intuicyjnością, jest on przede wszystkim pieczołowicie dopracowanym środkiem wyrazu, który ciągle ewoluuje.

O ile moglibyśmy rozpoznać te subtelne kierunki rozwoju, ciężko pokusić się o wyznaczenie dokładnej linii, wzdłuż której dałoby się chronologicznie rozmieścić style w sztuce wykorzystywane przez artystę. Używanie do malowania płaskich powierzchni stawia go bowiem w roli modernistycznego spadkobiercy wielowiekowej tradycji w malarstwie, którą twórca konsekwentnie zmusza do bezustannego odradzania się dzięki śmiałemu i nowatorskiemu podejściu.

Technika malarska Modhira Ahmeda wymaga od widza długiego wpatrywania się w obraz. Aby znaleźć największe możliwe napięcie, z którego rodzi się harmonia, odbiorca musi przechylić głowę, cofnąć się i ponownie zbliżyć do obrazu, przejść do następnego dzieła i szybko wrócić, żeby jeszcze raz spojrzeć na poprzednie. Dychotomie tu obecne są niezwykle wyraziste: rozdarcie między głęboką przestrzenią a fizyczną bezpośredniością, poruszaniem się po omacku a porządkiem konceptualnym. Obrazy Modhira Ahmeda można odczytać zgodnie z tym, co na górze, i tym, co na dole, z uwzględnieniem pierwszego planu lub tła. Kolejnym fortelem, do którego ucieka się artysta, jest wymuszona sprzeczność pomiędzy przestrzenią iluzoryczną a fizyczną, obrazem a materiałem. Twórca stosuje zatem technikę przeciwsobną, aby konstruować podobne zagadki przestrzenne.

Jednakże otwiera się przed nami również zasadniczo odmienna interpretacja. Włókniste żłobkowania pozostałe po pociągnięciach pędzla odkrywają przed odbiorcą łagodną fakturę, jednocześnie nadając głównemu kształtowi zwartą cielesność, niemal wystającą poza sam obraz. Choć paleta kolorów używanych przez Modhira Ahmeda jest zdecydowanie uproszczona, samo ich zastosowanie to już znacznie bardziej złożona kwestia. Każda praca lekko igra z pojęciem kompozycji chromatycznej, artysta dobiera bowiem jaśniejsze bądź ciemniejsze warianty tego samego odcienia poprzez nasycanie ich mniejszą lub większą ilością białej farby, wydobywając w ten sposób poszczególne elementy na iluzoryczny pierwszy plan, choć w rzeczywistości pozostają one płaskie, wbudowane w powierzchnię papieru, co z kolei tworzy efekt reliefu, zdecydowanie nie pasujący do jawnie malarskiej dynamiki samej pracy.

Wystaw Modhira Ahmeda nie można oglądać bez nadania jego pracom pewnych cech legendy. Dzieła artysty wykorzystują oryginalne podejścia do tych samych ważkich zagadnień, które od początku inspirowały jego sztukę, naznaczoną błyskotliwością, złożonością i głębią. Żywiołowość i wytrwałość, jakie cechują twórczość artystyczną Modhira Ahmeda, bez wątpienia na nowo rozpalają nieodparty urok mieszanych środków wyrazu, a jej misterność formalna i ideowa stanowi świadectwo niezmiennej atrakcyjności jego malarstwa przejawiającej się w niebywałej zdolności do intrygowania, prowokowania i zadziwiania.

Maria Victoria Vivero, Królestwo Bahrajnu, 2009

Wstecz